چرا گوگل بی سروصدا داره میلیاردها دلار پول به جیب استخراج‌کننده‌های بیت‌کوین سرازیر می‌کنه؟

گوگل بی سروصدا شده مثل یه فرشته نجات مالی برای استخراج‌کننده‌های بیت‌کوین و حداقل ۵ میلیارد دلار حمایت اعتباری براشون فراهم کرده تا بتونن بیزنسشون رو به سمت هوش مصنوعی (AI) ببرن. این کار یه سرمایه‌گذاری مستقیم نیست، بلکه یه چیز خیلی هوشمندانه‌تره: گوگل در واقع ضامن اونا شده. نتیجه‌اش هم این بوده که سهام شرکت‌های ماینری که این مسیر رو انتخاب کردن، مثل Cipher و IREN، توی سال ۲۰۲۵ بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ درصد رشد کرده.

واقعاً بین گوگل و استخراج‌کننده‌های بیت‌کوین چه خبره؟
این ماجرا دقیقاً به خاطر تشنگیِ شدید هوش مصنوعی به برقه؛ منبعی که ماینرهای بیت‌کوین تا دلتون بخواد در اختیار دارن. با رشد بخش هوش مصنوعی در دنیای کریپتو، تقاضا برای این مدل زیرساخت‌ها هم داره منفجر می‌شه.

حالا این سیستم چطوری کار می‌کنه؟ گوگل رو مثل یه پدر پولدار تصور کنید که پشتِ قول‌نامه اجاره بچه‌اش (همون ماینر بیت‌کوین) رو امضا می‌کنه. بانک‌هایی مثل جی‌پی‌مورگان یا گلدمن ساکس وقتی ضمانت گوگل رو می‌بینن، خیالشون راحت می‌شه و برای پروژه‌های بزرگ به ماینرها وام می‌دن.

ماینرهایی مثل Hut 8 و TeraWulf زمین و انشعابات برق رو آماده می‌کنن. یه شرکت اپراتور دیتا سنتر به اسم Fluidstack میاد قرارداد اجاره بلندمدت می‌بنده و گوگل هم تعهدات مالی این شرکت رو تضمین می‌کنه. این ساختار زیرکانه باعث می‌شه یه شرکت کریپتوییِ پرنوسان، از نظر بانک‌ها تبدیل به یه پروژه زیرساختیِ امن بشه.

البته گوگل این اعتبار رو مجانی به کسی نمی‌ده. در عوضِ این ضمانت‌ها، گوگل سهمی از این شرکت‌های ماینینگ رو برای خودش برداشته؛ مثلاً ۱۴ درصد از TeraWulf و ۵.۴ درصد از Cipher. این یعنی سود گوگل مستقیم به موفقیت این ماینرها گره خورده و اگه این جابه‌جایی به سمت هوش مصنوعی جواب بده، این غول تکنولوژی سود کلانی می‌بره.

چرا این یه تغییر مسیر بزرگ برای کریپتو محسوب می‌شه؟
این حرکت یه مهر تایید بزرگ برای این صنعته. سال‌ها بود که بانک‌ها فکر می‌کردن استخراج‌کننده‌های بیت‌کوین خیلی ریسکی هستن و نمیشه بهشون وام داد، چون درآمدشون به نوسانات وحشیانه قیمت بیت‌کوین و سختیِ شبکه بستگی داشت.

اما حالا با پشتوانه گوگل، این شرکت‌ها از نظر وال‌استریت تبدیل به کسب‌وکارهای پایدار و قابل پیش‌بینی شدن. با توجه به اینکه هزینه تولید هر واحد بیت‌کوین الان داره به ۷۵ هزار دلار نزدیک می‌شه، پیدا کردن یه درآمد ثابت برای ماینرها از نون شب واجب‌تره. این یعنی موسسات بزرگ دیگه فقط دنبال خودِ بیت‌کوین نیستن، بلکه دنبال زیرساخت‌های قدرتمندی هستن که این شبکه رو سرپا نگه داشته.

ریسک‌های پنهان برای سرمایه‌گذارها چیه؟
با اینکه این یه فرصت عالیه، ولی محدودیت‌های جدی هم داره. استخراج‌کننده‌های بیت‌کوین همیشه عادت داشتن با مدل «هر چقدر شد» کار کنن؛ یعنی اگه سیستم یه کم قطع می‌شد، فقط یه فرصت از دست می‌رفت. اما مشتری‌های هوش مصنوعی اصلاً اینطوری نیستن؛ اونا سیستم رو ۲۴ ساعته و با پایداری صددرصدی می‌خوان.

این تغییر مسیر نیاز به یه بازنگری کلی توی کل سیستم و فرهنگ کاری ماینرها داره. اگه نتونن استانداردهای سخت‌گیرانه هوش مصنوعی رو رعایت کنن، جریمه‌های سنگینی منتظرشونه. از طرفی، کل این ساختار به حضور واسطه‌ای مثل Fluidstack و تعهد بلندمدت گوگل بستگی داره. اگه تب هوش مصنوعی فروکش کنه یا قراردادها عوض بشن، ماینرها بدجوری به دردسر می‌افتن.

در نهایت، این پیوند بین کریپتو و هوش مصنوعی داره تعریفِ شرکت‌های ماینینگ رو عوض می‌کنه. اونا دیگه فقط استخراج‌کننده نیستن، بلکه دارن تبدیل به مهره‌های اصلی زیرساخت تکنولوژی آینده می‌شن. این تکامل ممکنه کلید بقا و رشد طولانی‌مدت اونا در دنیای جدید باشه.

لینک منبع